Send As SMS

vrijdag, september 29, 2006

Dagcurve: het resultaat

Verbaasde gezichten toen ik me vanmorgen bij balie 4 in het oogziekenhuis meldde. Ik stond niet op de lijst. De reden: mijn afspraak was gisteren. Heb de datum in mei verkeerd in m'n agenda gezet en er verder niet maar naar omgekeken.

Maar omdat ik er speciaal voor vrijgenomen had, wilden ze me er wel even tussen duwen. Alleen de afspraak met de oogarts ging niet door. Die is nu naar 6 december verplaatst.

De metingen zagen er echter goed uit. De boldruk was bij aanvang van de meting al onder de gevarengrens (nog vanwege de druppels van gisteren) en daalden gedurende de dag nog verder.

Voorlopige conclusie: vooral doorgaan met het 2x daags druppelen van Timolol en dan is er niets aan het handje.

Niet vergeten om nog even een nieuwe voorraad te halen voor ik op vakantie ga.

Labels: ,

Dagcurve

In de vorige post had ik het al aangekondigd, het is morgen tijd voor een dagcurve meting van mijn boldruk.

Ik moet morgen mijn oogdruppels niet gebruiken en me om 09:00 in het oogziekenhuis melden. Dan wordt de boldruk gemeten, druppelen en vervolgens worden er om 11:30, 13:30 en 16:00 nieuwe metingen verricht, waarna ik om 16:10 de uitslag krijg.

Fijne tijden, want de tussentijden zijn te kort om even naar huis te gaan, of te gaan werken. Dus dat wordt een beetje door Rotterdam slenteren. Komt ook wel weer mooi uit, want ik moet nog een rugzak kopen, dus dat ga ik morgen maar eens doen.

Uitkomst van het onderzoek kan zijn: vooral doorgaan met druppelen, of toch maar een laserbehandeling om de afvoerkanalen weer open te leggen.

Meer uitleg over "mijn" kwaal staat hier.

Labels: ,

donderdag, februari 02, 2006

Here are the votes of the jury

Ik heb een goede nacht doorgemaakt. Ik ben nauwelijks wakker geweest van het oppompen van het manchet. Wel werd ik wakker om 05:00 uur toen er weer een E.009 voor een hoop gepiep zorgde.

Dus met een slaperige kop apparaat uitgezet, weer aangezet en een meting gestart. Ik dacht meteen dat ik van m'n hoge bloeddruk genezen was, want in liggende, slapende positie kwam ik aan een bloeddruk van 98/56. Kijk, da's het betere werk.

Maar vanochtend dus weer bij de huisarts en alle getallen bekeken. Het zag er allemaal heel goed uit, nauwelijks (te) hoge waarden. Alleen gisteravond liep het een beetje hoog op. Toevalligerwijs net op het tijdstip dat ik met m'n weblogs bezig was. Zouden die soms hypertensie veroorzaken????

Ook mijn nieuwe polsbloeddrukmeter getest en die wijkt dus vreselijk veel af. Eens kijken of ik het misschien toch verkeerd doe. Maar de assistente had wel een oplossing: "joh, noteer het iedere dag en dan kom je volgende week toch gewoon nog even langs.... donderdag de negende, om tien voor acht. Moet ik het even voor je opschrijven?" "Uhhh, nee, dat onhou ik wel".

Van de huisarts moet ik over een maand of 3 een keertje terugkomen. Heb gelijk maar even voor de komende 3 maanden chemisch snoepgoed ingeslagen, ik kan er weer even tegenaan. Ook hier was de assistente heel meegaand: "Anders nog iets? Ik ben nou toch bezig".

Labels: ,

woensdag, februari 01, 2006

Ambulante Bloeddruk Meting

Vandaag was het dan zover, om 08:00 was ik bij de huisarts om mijn 24-uurs bloeddrukmeting aan te laten brengen.

Loop dus nu rond met een manchet en een apparaatje in een draagtasje, met elkaar verbonden door een dunne slang.

En eens in het half uur gaat er van alles piepen, wordt de manchet opgeblazen, m'n bloeddruk bepaald en opgeslagen. Tot zover de theorie.

In de auto op weg naar Veghel ging het al mis. Een paar mislukte metingen en allerlei foutmeldingen op de display. Ik de assistente gebeld, maar die kwam niet verder dan "probeer de batterij maar te vervangen, krijg je morgen nieuwe". Tja, dat leek mij teveel op "installeer Windows maar even opnieuw", dus dat leek me niet de juiste weg.

Even googlen en daar had ik de leverancier van die spullen te pakken. Een bedrijf uit Delft. Dus even gebeld, maar hun technische ondersteuning kwam niet verder dan "da's niet goed, probeert u er maar iets aan te rommelen en als dat niet lukt maar terug naar de arts". Nou, ik hoop dat hun spullen beter zijn dan hun advies.

Ik wat rommelen aan de slang en ja hoor... het ging beter. Tot in de middag het noodlot weer toesloeg. Nu E.009, met geluidsignaal. Shit. Uitzetten, opnieuw aanzetten.. even goed.

Toen weer even op internet rondgedwaald en daar kwam ik zowaar een gebruiksaanwijzing tegen van een apparaat waarmee de waarden uitgelezen kunnen worden. En ook een lijst met foutmeldingen. En wat stond er bij E.009?

Wat te doen? Weer maar even met Delft gebeld. Een vriendelijk telefoniste kon me niet helpen, maar zette me wel door naar een techneut die in een ver buitenland net uit het vliegtuig was gestapt.

Een heel technisch gesprek volgde waarin diverse symptomen en bestrijdingen van de problemen de revue passeerden. De conclusie van deze techneut was dat als alles werkte zoals ik zei, ik alleen even moest controleren of de meetwaarden volgens verwachting waren.

"Ja, die zijn een beetje aan de hoge kant". "Oh ja?". "Ja, maar dat is niet erg, daarom draag ik dat ding ook". "Uhhhh... u bent patiënt??" "Ja, mag dat niet?". "Ja hoor, alleen krijgen we niet vaak zulke gedetailleerde vragen en zeker niet van patiëten". Tja, dan moeten ze die dingen maar niet aan ict'ers uitdelen.

Maar voorlopig mislukken nu weer alle eerste metingen. Daarop wordt automatisch een nieuwe meting uitgevoerd en die lukt wel. Ik ben benieuwd hoe dat vannacht gaat. Als dat ding om het uur (is zo ingesteld zeggen ze, ik wacht af) gaat opblazen en ik het gevoel heb dat m'n arm wordt afgekneld, denk ik niet dat ik een rustige nacht tegemoet ga.

Inmiddels heb ik weer een E.009 voor de kiezen gehad, dus net even een harde reset uitgevoerd.

Labels: ,